Dieta Kopenhaska

Cukier jest na cenzurowanym, uzależnia, powoduje tycie, choroby i generalnie jest tak niezdrowy, że co niektórzy eksperci (wg mnie niekoniecznie do końca zdrowi na umyśle) proponują by i cukier i wyroby cukiernicze dodatkowo opodatkować. To miałoby nas skłonić do niejedzenia słodyczy. Dobre nie sądzicie? Ja osobiście nie mam tego problemu, bo ze słodyczy najbardziej lubię śledzie, ale wiem, że w trakcie odchudzania zdecydowana większość z nas może polec właśnie na ich niejedzeniu. Przechodząc na dietę rygorystycznie trzymamy się zaleceń i odrzucamy wszystko to co mogłoby nas utuczyć. Na większości, zdecydowanej większości diet produktem zakazanym jest cukier i słodycze. Trzymając się rygorystycznie takich pomysłów zmniejszamy nasze szanse na zakończenie odchudzania pełnym powodzeniem. Dlaczego? To proste: skoro nasze organizmy są uzależnione od cukru w pewnym momencie dopadnie nas taki „cukrowy głód”, że wszystkie ograniczenia diabli wezmą. W chwilach słabości łatwo się poddać, lepiej nie więc nie dopuścić do tego by takie chwile nam groziły, a jak to zrobić? Proste: nie eliminując z diety słodyczy – w każdym razie nie całkowicie. Z czasem, będzie nam łatwiej je wyeliminować, ale skok na głęboką wodę, wykonany od razu, może się nam nie opłacić.
Skoro ta, może warto posłuchać naukowców z Izraela. Badacze postanowili sprawdzić jak to jest z węglowodanami (cukrami) i skutecznością odchudzania. Co się okazało?

Ciacha na śniadanie

W eksperymencie dietetycznym wzięły udział 193 otyłe osoby. Kaloryczność posiłków ustalono dla wszystkich na tym samym poziomie. W przypadku mężczyzn kaloryczność całości zjadanych pokarmów miała nie przekraczać 1600 kcal w ciągu dnia, dla kobiet barierę tę ustanowiono na poziomie 1400 kcal. Redukcja kaloryczności posiłków w stosunku do zapotrzebowania była więc spora, co teoretycznie powinno zapewnić zdrowe i skuteczne odchudzanie, ale w diecie poszczególnych osób (zarówno kobiet jak i mężczyzn) wprowadzono pewno podstawowe zróżnicowanie. Mianowicie jedna grupa ochotników miała zjadać śniadania wysokowęglowodanowe, uwzględniające słodycze, podczas śniadania drugiej grupy miały być niekowęglowodanowe i niskokaloryczne. W pierwszym przypadku kaloryczność śniadań miała wynosić 600 kcal, w drugim jedynie 300. Pozostałe „przydzielone” kalorie rozkładały się na kolejne posiłki w ciągu dnia.
Czym zakończył się eksperyment? Po 16 tygodniach jego trwania w każdej z grup osiągnięto średni spadek wagi rzędu 15 kg na osobę, ale kolejne 16 tygodni (już bez jakichś szczególnych rygorów dietetycznych) zaowocowało sporym zaskoczeniem. Okazało się, że po 32 tygodniach trwania eksperymentu osoby znajdujące się w grupie niskowęglowodanowej (tej bez ciach i słodyczy na śniadanie) przytyły średnio o 10 kg! Osoby, których śniadania były urozmaicane słodyczami gubiły kolejne kilogramy, średnio w ilości 6 / 7 kg. Jaki z tego wniosek?
Cóż, badacze stwierdzili, że po pierwsze pozwalając sobie na odrobinę „słodkiej rozpusty” w trakcie śniadania nie jesteśmy narażeni na podobne pokusy w ciągu dnia (a raczej jesteśmy narażeni w mniejszym stopniu). Poza tym rano mamy najszybszy metabolizm, tak czy inaczej spalamy więc dostarczone organizmowi słodkości, a poza tym śniadanie jest akurat takim posiłkiem, który najskuteczniej (najsilniej) obniża poziom greliny czyli hormonu głodu.

Moim zdaniem: wydaje mi się, że podobnie jak wszystkie inne „objawienia” dietetyczne nasza reakcja na słodkie śniadania może być kwestią indywidualną. Jeszcze do niedawna twierdzono że obfite śniadania zabezpieczają przed tyciem, ale ostatnie doniesienia (badania) przeczą i temu tradycyjnemu przekonaniu.

Uff! Będzie ostro, nawet bardzo ostro. Postanowiłam bliżej przyjrzeć się ostrym papryczkom, a dokładnie kapsaicynie – substancji, która nadaje im ostrość. Wyczytałam ostatnio, że substancja ta ma działanie antymutagenne (przeciwnowotworowe), a poza tym jest jednym z najefektywniejszych naturalnych termogeników. Może też poprawiać nastrój. Uznałam, że warto wziąć papryczki pod lupę, bo jak donosi kopalniawiedzy.pl (w co najmniej kilkunastu artykułach opowiadających o wynikach badań) kapsaicyna ma bardzo pozytywny wpływ na działanie zbyt wielu narządów, by można było przejść obok niej obojętnie, a ponieważ tak czy inaczej zawsze lubiłam to co ostre zyskałam jedynie dodatkową motywację do samodzielnego przyrządzania ostrych i bardzo ostrych potraw.

Jak papryczka odchudza?

Ponieważ skupiamy się tu na tematyce odchudzania zacznę od informacji na temat odchudzających właściwości kapsaicyny.
Po pierwsze tajwańscy naukowcy donoszą, że kapsaicyna jest substancją blokującą dojrzewanie komórek tkanki tłuszczowej tzw. adypocytów. Dzięki temu nie tyle odchudza ile blokuje mechanizmy odpowiadające za tycie czyli przyrost tej tkanki. Działanie stricte odchudzające polega natomiast na zmniejszeniu ilości tkanki tłuszczowej i ograniczeniu ilości tłuszczu we krwi. To z kolei możliwe jest dzięki nasileniu termogenezy czyli procesu wytwarzania ciepła i lekkim przyspieszeniu metabolizmu. Po szczegóły odsyłam do wyników badań (pubmed i ew. kopalniawiedzy.pl).

Ostre papryczki na nadciśnienie i chorobę wieńcową

Kolejni naukowcy, tym razem z Chin, donoszą iż w wyniku przeprowadzonych przez nich badań stwierdzono, że kapsaicyna rozkurcza mięśnie gładkie w ściankach naczynek krwionośnych. W prostej linii prowadzi to do obniżenia ciśnienia. Inne badania z kolei potwierdzają, że w stanach przedzawałowych pomocne bywa smarowanie skóry maściami zawierającymi kapsaicynę. Zaskakujące wyniki badań poskutkowały postawieniem tezy iż kapsaicyna stosowana na skórę działa jak akupunktura generując silne bodźce stymulujące układ nerwowy i uaktywaniające pewne mechanizmy obronne.

Przeciwbólowe i przeciwnowotworowe

Kolejne doniesienia wiążą się z przeciwbólowym, a właściwie znieczulającym działaniem kapsaicyny. Gdyby udało się wyeliminować podrażnienia, które niejednokrotnie towarzyszą jej działaniu mogłoby się okazać, że kapsaicyna to jeden z najskuteczniejszych, a do tego najnaturalniejszych środków znieczulających. Jeśli chodzi o komórki nowotworowe alkaloid ten zabija komórki atakując ich mitochondria (centra energetyczne), jednak do leczenia i znieczulania kapsaicyną droga jest jeszcze daleka.
Wiem jednak, że w sieci aż roi się od opisów terapii niekonwencjonalnych i pojawia się w nich właśnie kapsaicyna w postaci ostrych papryczek.
Dodam jeszcze, dla przeciwwagi, iż niektóre z badań skutkują wręcz odwrotnymi wnioskami. Tak czy inaczej kapsaicyna wciąż jest pod naukowym „ostrzałem” i myślę, że z czasem wnioski na jej temat wyklarują się na tyle, że można będzie oceniać ją bardziej oczywiście i bardziej wiążąco, bo dziś wciąż mimo wszystko poruszamy się jeszcze w gąszczu nie zawsze do końca potwierdzonych teorii. Jedno jest pewne – kapsaicyna czyli generalnie ostre przyprawy w jakimś stopniu poprawiają zdrowie czego dowodzi kondycja tych nacji, których dieta tradycyjnie obfituje w różnego rodzaju pikantne (i diabelnie ostre) przekąski.

Suplementy

Oczywiście producenci specyfików odchudzających nie byliby sobą gdyby nie postanowili wykorzystać doniesień o odchudzających właściwościach kapsaicyny. Pojawia się ona (pod postacią wyciągów z różnych papryczek) w niektórych suplementach diety. Jednym z nich jest Slimette – środek wart uwagi o tyle, że oparty w całości na wyciągach z najróżniejszych roślin oprócz działającej termogenicznie kapsaicyny zawiera też inne przydatne w odchudzaniu substancje (między innymi wyciąg z jagody Acai, zieloną herbatę czy acetyl l-karnitynę – nie mylić z l-karnityną, acetyl l-karnitynę zawiera niewiele suplementów, a ta postać karnityny jest bodaj najwartościowsza z punktu widzenia osób, które odchudzają się aktywnie tj. przy pomocy diety i ćwiczeń). Wszyscy ci, którym nie w smak jest zjadanie potraw, które wypalają podniebienie mogą więc skorzystać z suplementacji.

Jak co roku, po świętach i tuż przed Sylwestrem w moim (przypuszczam, że nie tylko w moim) dietetycznym życiu pojawia się wciąż ten sam problem – jest nim ociężałość po świątecznym obżarstwie, która może nie tyle skutkuje obrośnięciem w tkankę tłuszczową, ale na pewno obciąża w jakiś sposób organizm i skutkuje przyrostem kilogramów (niekoniecznie tkanki tłuszczowej!). Czy tych kilogramów można pozbyć się przed Sylwestrem? Oczywiście, że tak. Najprościej jest zadbać o to, by w tygodniu pomiędzy Bożym Narodzeniem a Nowym Rokiem odżywiać się zdrowo, regularnie, zjadając niewielkie posiłki w stosunkowo krótkich (trzy / czterogodzinnych) odstępach czasu. Można też zafundować sobie bardziej radykalne błyskawiczne odchudzanie polegające raczej na intensywnym oczyszczeniu organizmu. W ciągu tygodnia dużo tłuszczyku nie spalimy, ale możemy pozbyć się wszystkich tych „substancji”, które po świątecznym łakomstwie zalegają w naszym organizmie przysparzając nam czasem nawet dwóch czy trzech dodatkowych kilogramów.
Jeśli trudno jest się wam przestawić polecam wypróbowanie Hoodii Gordonii (najlepiej Hoodia Chaser – suplement w płynie), ten kaktus doskonale hamuje łaknienie. Dzięki niemu przetrwałam już niejeden okres przejściowy pomiędzy „normalnym” jedzeniem i przechodzeniem na nową dietę.
Oto propozycje diet, które zdarzało mi się stosować w tym okresie. Wszystkie są skuteczne, jedne wymagają więcej inne mniej wyrzeczeń. Obowiązują w nich jednak pewne ograniczenia, najważniejszym jest zdrowie. Jeśli cierpimy na jakieś choroby z opisanych niżej, bardzo rygorystycznych dietetycznych wynalazków należy zrezygnować. Dodatkowo wszystkie te diety nie mogą trwać dłużej niż kilka dni. Mnie osobiście wydaje się, że najbezpieczniej jest stosować każdą z nich nie dłużej niż dwa / trzy dni choć, jak zaraz się dowiecie, w niektórych z nich zaleca się pozostanie na diecie nawet przez tydzień.

Diety jednodniowe

Są jeszcze w miarę najrozsądniejsze. Ich twórcy zalecają spożywanie 5 małych posiłków dziennie, co po świątecznym obżarstwie jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Diety są dość urozmaicone, a że są dietami jednodniowymi na pewno nie spowodują żadnych szkód w organizmie. Stosując je (od czasu do czasu) nie musimy też obawiać się spowolnienia metabolizmu. Oto propozycje:

Dieta sałatkowa

Na śniadanie zjadamy 4 łyżki płatków kukurydzianych ze szklanką kefiru dodając 1/2 jabłka (koniecznie ze skórką). Poszczególne składniki można zjeść oddzielnie.
Na II śniadanie przygotowujemy 3 starte marchewki mieszamy je z 2 łyżkami chudego twarożku i doprawiamy sokiem z cytryny oraz pieprzem.
Na obiad zjadamy surówkę z cykorii, sałaty, ogórka, dwóch pomidorów i trzech marchewek. Przyprawiamy ją posiekaną cebulą i szczypiorkiem oraz dodajemy jedno posiekane jajko na twardo.
Podwieczorek składa się jedynie z koktajlu kefirowego z ogórkiem, koperkiem i cebulą.
Na kolację możemy zjeść kilka liści sałaty z dwoma pomidorami, połówką ogórka, dwiema łyżkami twarożku i świeżymi ziołami. W trakcie tego posiłku możemy pozwolić sobie na odrobinę luksusu w postaci dwóch kromek pełnoziarnistego pieczywa.

Dieta owocowa

Na śniadanie zjadamy 2 łyżki płatków ze szklanką zsiadłego mleka i pokrojonymi owocami kiwi (1 lub 2). Dorzucamy do tego 2 mandarynki.
Na II śniadanie przygotowujemy kromkę chrupkiego pieczywa z twarożkiem i szczypiorkiem. Całość popijamy szklanką soku z pomarańczy (jak najlepszej jakości, najlepiej świeżego).
Na obiad jemy surówkę z roszponki, pestek słonecznika i pomarańczy doprawionych sosem kefirowym z czosnkiem, pieprzem i sokiem z cytryny. Na drugie danie zjadamy jajo sadzone z grzanką najlepiej z pełnoziarnistego pieczywa.
Na podwieczorek przygotowujemy sałatkę z mandarynek, pomarańczy i grejpfruta doprawioną odrobiną miodu i udekorowaną listkami mięty.
Na kolację przygotowujemy koktajl ze szklanki zsiadłego mleka i połówki banana, jabłka, kiwi i małej pomarańczy lub dwóch mandarynek.

Dieta białkowa (nabiałowa)

To moja ulubiona dieta z uwagi na to, że występują w niej twarożki, które uwielbiam w każdej postaci. Na śniadanie zjadamy 4 łyżki serka wiejskiego, banana i kromkę pełnoziarnistego chleba (zamieniam ją na razowe płatki pszenne lub żytnie i mieszam je z serkiem.
Na II śniadanie jemy 10 dkg serka homogenizowanego z ogórkiem, cebulką i ziołami – ja dodaję do tego czosnek (jeśli mogę) i odrobinę chili (przyspiesza metabolizm i rozgrzewa).
Na obiad pieczemy trzy ziemniaki i polewamy sosem z serka z czosnkiem i ziołami, a do tego wypijamy pół szklanki maślanki, kefiru albo zsiadłego mleka.
Na podwieczorek zjadamy szklankę ryżu ugotowanego na mleku z dodatkiem ulubionego owocu. Ja dodaję mandarynki lub mrożone truskawki.
Na kolację przygotowujemy zupę krem z brokułów najlepiej na chudym mięsie (kawałku piersi z kurczaka na przykład). Zupę zaprawiamy odrobiną śmietany.

Dłuższe diety błyskawiczne

To bardziej drastyczne kuracje odchudzające. Są albo mono dietami albo dietami tak ograniczającymi podaż składników pokarmowych że stosowanie ich trzeba naprawdę ograniczyć do niezbędnego minimum a przy tym stale monitorować samopoczucie i w razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów natychmiast zaprzestać stosowania diety.

Dieta ryżowa

Przez tydzień, czyli cały czas pomiędzy świętami a Sylwestrem jemy ryż. Zjadamy go tyle, by się nasycić (w praktyce raczej ograniczamy łaknienie, bo ile tego ryżu można zjeść? Ja w każdym razie nie dam rady zjeść go zbyt wiele). Ryż gotujemy przez 12 minut w nieosolonej wodzie. I to tyle. Na śniadanie, II śniadanie, obiad, kolację. Chociaż ryżu możemy jeść sporo pamiętajmy by jednorazowo zjadać niewielkie porcje. Na koniec odchudzania tj. po tygodniu zjadamy śniadanie z otrąb, płatków owsianych, siemienia lnianego, kminku i majeranku zalanych gorącym mlekiem. Po tygodniu takiego odchudzania trzeba bardzo uważać na efekt jojo. Konieczna jest dość długa dieta stabilizacyjna i oczywiście zdrowe odżywianie bez obżarstwa.

Trzydniowe odchudzanie

W zasadzie jest czymś w rodzaju skróconej diety kopenhaskiej. W ciągu tych trzech dni o 7-ej rano wypijamy szklankę zielonej lub czerwonej herbaty, o 9-ej zjadamy jajko na twardo wypijając filiżankę gorzkiej kawy, o 11-ej zjadamy 10 dkg chudego twarożku albo jogurt (naturalny), o 13-ej 20 dkg chudego mięsa, o 15-ej banana lub jabłko, o 17-ej znowu jajko na twardo tym razem z czarną herbatą a o 19-ej wypijamy szklankę soku pomidorowego lub czerwonego barszczu.
W międzyczasie pomiędzy posiłkami należy wypijać sporo wody mineralnej, ale nie wcześniej niż 20 minut po posiłku.

Dieta amerykańska

Dieta amerykańska jest bardzo podobna. W ciągu pięciu dni można na niej zrzucić nawet 5 kg przy czym trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, iż zaledwie w części będą to kilogramy pochodzące z tkanki tłuszczowej. Dieta jest bardzo prosta, codziennie zjadamy o 10-ej trójkąt sera topionego i wypijamy filiżankę kawy bez dodatków, o 12-ej jemy jajko z pomidorem, o 14-ej zjadamy jabłko bądź inny spory owoc, o 16-ej 20 dkg twarogu z papryką albo ogórkiem, a o 20-ej wypijamy kieliszek czerwonego wina. W międzyczasie pijemy wodę mineralną.

Wszystkie te diety mogą stosować jedynie osoby zdrowe. Jeśli w trakcie ich trwania zauważymy jakieś niepokojące objawy należy natychmiast wrócić do normalnego, zdrowego i dobrze zbilansowanego modelu odżywiania.